Διάλειμμα χαράς  (-Γιώργος Σεφέρης)

Ήμασταν χαρούμενοι όλο εκείνο το πρωί
θεέ μου πόσο χαρούμενοι.
Πρώτα γυάλιζαν οι πέτρες τα φύλλα και τα λουλούδια
έπειτα ο ήλιος
ένας μεγάλος ήλιος όλο αγκάθια μα τόσο ψηλά στον ουρανό.
Μια νύμφη μάζευε τις έννοιες μας και τις κρεμνούσε στα δέντρα
ένα δάσος από δέντρα του Ιούδα.
Ερωτιδείς και σάτυροι παίζαν και τραγουδούσαν
κι έβλεπες ρόδινα μέλη μέσα στις μαύρες δάφνες
σάρκες μικρών παιδιών.
Ήμασταν χαρούμενοι όλο το πρωί·

η άβυσσο κλειστό πηγάδι
όπου χτυπούσε το τρυφερό πόδι ενός ανήλικου φαύνου
θυμάσαι το γέλιο του: πόσο χαρούμενοι!
Έπειτα σύννεφα βροχή και το νοτισμένο χώμα
έπαψες να γελάς σαν έγειρες μέσα στην καλύβα
κι άνοιξες τα μεγάλα σου τα μάτια κοιτάζοντας
τον αρχάγγελο να γυμνάζεται με μια πύρινη ρομφαία.

"Ανεξήγητο" είπες "ανεξήγητο
δεν καταλαβαίνω τους ανθρώπους
όσο και να παίζουν με τα χρώματα
είναι όλοι τους μαύροι".

> Ο Ιησούς, ο Μωυσής και ένας γεράκος παίζουν γκολφ.
> Πιάνει πρώτος ο Μωυσής το club και ρίχνει μία... τσαφ η μπάλα
> μέσα σε μία λιμνούλα με νερό.
> Σπεύδει προς τα εκεί, ακουμπάει τη λιμνούλα με το ραβδί του
> και... κλααατς... ανοίγουν τα νερά, περπατά μέσα στην κοίτη, ρίχνει μία
> με το μπαστούνι του και να η μπάλα μέσα στην τρύπα.
> Σειρά του Ιησού: Ρίχνει μια μακρινή... βββζζζζ μπλουμ η μπαλίτσα
> πάλι μέσα στη λιμνούλα.
> Πάει ο Ιησούς, περπατά πάνω στα νερά, κάνει ένα νεύμα με το χέρι
> του, η μπαλίτσα ανεβαίνει στην επιφάνεια, τη χτυπά και μέσα στην τρύπα
> κι αυτός.
> Σειρά του γεράκου τώρα, αλλά με τι καρδιά να παίξει με όλα αυτά
> που βλέπει!
> Ρίχνει μια με το μπαστούνι... βζζζιιιινν... και η μπάλα κλασσικά
> μέσα στη λιμνούλα.
> Όπως πέφτει η μπάλα μέσα στο νερό την καταπίνει ένα ψάρι. Εκείνη
> την ώρα πετάει ένας γλάρος, βουτάει και πιάνει το ψάρι από τη λιμνούλα.
> Όπως σηκώνεται να φύγει ο γλάρος, πετάγεται ένας κυνηγός από
> κάτι θάμνους, και με την καραμπίνα του πετυχαίνει τον γλάρο. Όπως τον
> παίρνουν τα σκάγια, ο γλάρος ανοίγει το στόμα του και ελευθερώνει το
> ψάρι. Το ψάρι πέφτει κάτω και όπως σπαρταράει του φεύγει η μπαλίτσα,
> χοροπηδά και μπαίνει στην τρύπα!!!!!!!!
> Γυρίζει τότε ο Ιησούς και λέει στο γεράκο: Ρε πατέρα, είπαμε να
> παίξουμε γκολφ, μη το ξεφτιλίσουμε και τελείως!

> Ο ξενιτεμένος στην Αμερική γιος, γράφει στη μαμά του:
> "Μαμά, επιτέλους αποκτήσαμε παιδί. Αλλά η γυναίκα μου δεν έχει γάλα
> και αναγκαστήκαμε να δίνουμε στο μωρό γάλα από μια μαύρη αγελάδα, με
> αποτέλεσμα κάθε μέρα που περνάει το παιδί μας όλο και μαυρίζει".
> Και η μητέρα του απαντάει:
> "Γιόκα μου, κι εγώ δεν είχα γάλα όταν γεννήθηκες εσύ, κι αναγκαστήκαμε
> να σου δίνουμε γάλα από την κατσίκα.Αλλά όπως καταλαβαίνω τα κέρατα
> τώρα τα βγάζεις..."

> Σταματάνε αστυνομικοί κάποιο αμάξι στην εθνική οδό:
>
> Αστυνομικός:
>
> -Κύριε, πρόσεξα ότι φοράτε ζώνη ασφαλείας. Η τροχαία δεν τιμωρεί μόνο
> τους παραβάτες αλλά επιβραβεύει και τους νόμιμους. Για αυτό να ξέρετε
> ότι είστε ο τυχερός που κερδίζει ένα εκατομύριο δραχμές, επειδή
> φορούσατε ζώνη ασφαλείας. Τι έχετε να πείτε; Τι θα κάνετε με τα λεφτά
> σας;
>
> Οδηγός: -Ξέρετε, τώρα που έχω λεφτά, λέω να δώσω επιτέλους για να πάρω
> το δίπλωμα.
>
> Πετάγεται η γυναίκα που καθόταν δίπλα του:
>
> -Μην τον ακούτε! Όταν είναι μεθυσμένος όλο τέτοιες μ*λ*κίες λεέι!
>
> Λέει και ο τύπος που καθόταν στο πίσω κάθισμα:
>
> -Και το έλεγα εγώ. Με κλεμμένο αμαξι δεν πρόκειται να πάμε μακρυά.
>
> Ακούγεται τότε και μια φωνή από τον χώρο αποσκευών του αυτοκινήτου:
>
> -Τι έγινε; Τα περάσαμε τα σύνορα τελικα;

Μια γυναίκα έχει ένα πρόβλημα με την παπαγαλίνα της η οποία λέει συνέχεια: "Είμαι πολύ ξαναμμένη, θέλεις να

κάνουμε τρελλίτσες;"

Η γυναίκα δεν ξέρει τι να κάνει και μετά από καιρό καταλήγει στον παπά της ενορίας.

"Παπά μου τo και τo. Τι θα κάνω με την παπαγαλίνα μου; Ο κόσμος που μπαίνει μέσα στο σπίτι μου, την ακούει

να λέει αυτά τα πράγματα και δεν ξέρω τi μπορεί να σκέφτονται.."

"Τέκνον μου μην ανησυχείς, νομίζω πως ξέρω την λύση. Εγώ έχω δύο πολύ θεοσεβούμενους παπαγάλους. Από

το πρωί μέχρι το βράδυ διαβάζουν την Βίβλο και προσεύχονται... Εάν την φέρεις την παπαγαλίνα σου και

περάσουν μαζί κάποιο χρόνο ίσως να την επηρεάσουν θετικά και το ρεπερτόριό της να αλλάξει. Τι λες;"

"Καταπληκτική ιδέα πάτερ!!"

Έτσι την επόμενη μέρα βάζουν την παπαγαλίνα μέσα στο κλουβί. Με το που βλέπει η παπαγαλίνα τους

παπαγάλους τους λέει: "Είμαι πολύ ξαναμμένη. Θέλετε να κάνουμε τρελλίτσες;"

Τότε ο ένας παπαγάλος κοιτάει τον άλλο και λέει:

" Ρε μαλάκα Πέτρο πέτα την Βίβλο... Οι προσευχές μας εισακούσθηκαν".

> > What would you do? You make the choice! Don't look for a punch line -
> >
> > There isn't one! Read it anyway.
> >
> > The question is: Would you have made the same choice?
> >
> > At a fundraising dinner for a school that serves learning disabled
> > children, the father of one of the students delivered a speech that
> > would never be forgotten by all who attended.
> >
> > After extolling the school and its dedicated staff, he offered a
> > question:
> >
> >
> > "When not interfered with by outside influences, everything nature
> > does is done with perfection. Yet my son, Shay, cannot learn things as
> > other children do. He cannot understand things as other children do.
> >
> > Where is the natural order of things in my son?" The audience was
> > stilled by the query. The father continued. "I believe that when a
> > child like Shay, physically and mentally handicapped comes into the
> > world, an opportunity to realize true human nature presents itself,
> > and it comes, in the way other people treat that child."
> >
> > Then he told the following story: Shay and his father had walked past
> > a park where some boys Shay knew were playing baseball. Shay asked,
> > "Do you think they'll let me play?"
> >
> > Shay's father knew that most of the boys would not want someone like
> > Shay on their team, but the father also understood that if his son
> > were allowed to play, it would give him a much-needed sense of
> > belonging and some confidence to be accepted by others in spite of his
> handicaps.
> >
> > Shay's father approached one of the boys on the field and asked if
> > Shay could play, not expecting much. The boy looked around for
> > guidance and a few boys nodded approval, why not? So he took matters
> > into his own hands and said, "We're losing by six runs and the game is
> > in the eighth inning. I guess he can be on our team and we'll try to
> > put him in to bat in the ninth inning."
> >
> > Shay struggled over to the team's bench put on a team shirt with a
> > broad smile and his Father had a small tear in his eye and warmth in
> > his
> heart.
> > The boys saw the father's joy at his son being accepted.
> >
> > In the bottom of the eighth inning, Shay's team scored a few runs but
> > was still behind by three. In the top of the ninth inning, Shay put on
> > a glove and played in the right field. Even though no hits came his
> > way, he was obviously ecstatic just to be in the game and on the
> > field, grinning from ear to ear as his father waved to him from the
> stands.
> >
> > In the bottom of the ninth inning, Shay's team scored again. Now, with
> > two outs and the bases loaded, the potential winning run was on base
> > and Shay was scheduled to be next at bat.
> >
> > At this juncture, do they let Shay bat and give away their chance to
> > win the game?
> >
> > Surprisingly, Shay was given the bat. Everyone knew that a hit was all
> > but impossible 'cause Shay didn't even know how to hold the bat
> > properly, much less connect with the ball. However, as Shay stepped up
> > to the plate, the pitcher, recognizing the other team putting winning
> > aside for this moment in Shay's life, moved in a few steps to lob the
> > ball in softly so Shay could at least be able to make contact.
> >
> > The first pitch came and Shay swung clumsily and missed. The pitcher
> > again took a few steps forward to toss the ball softly towards Shay as
> > the pitch came in, Shay swung at the ball and hit a slow ground ball
> > right back to the pitcher.
> >
> > The game would now be over, but the pitcher picked up the soft
> > grounder and could have easily thrown the ball to the first baseman.
> > Shay would have been out and that would have been the end of the game.
> > Instead, the pitcher threw the ball right over the head of the first
> > baseman, out of reach of all team mates. Everyone from the stands and
> > both teams started yelling, "Shay, run to first! Run to first!" Never
> > in his life had Shay ever ran that far but made it to first base.
> >
> > He scampered down the baseline, wide-eyed and startled. Everyone
> > yelled, "Run to second, run to second!" Catching his breath, Shay
> > awkwardly ran towards second, gleaming and struggling to make it to
> > second
> base.
> >
> > By the time Shay rounded towards second base, the right fielder had
> > the ball, the smallest guy on their team, who had a chance to be the
> > hero for his team for the first time. He could have thrown the ball to
> > the second-baseman for the tag, but he understood the pitcher's
> > intentions and he too intentionally threw the ball high and far over
> > the third-baseman's head.
> >
> > Shay ran toward third base deliriously as the runners ahead of him
> > circled the bases toward home. All were screaming, "Shay, Shay, Shay,
> > all the Way Shay"
> >
> > Shay reached third base, the opposing shortstop ran to help him and
> > turned him in the direction of third base, and shouted, "Run to third!
> > Shay, run to third"
> >
> > As Shay rounded third, the boys from both teams and those watching
> > were on their feet were screaming, "Shay, run home!"
> >
> > Shay ran to home, stepped on the plate, and was cheered as the hero
> > who hit the "grand slam" and won the game for his team.
> >
> > That day," said the father softly with tears now rolling down his
> > face, the boys from both teams helped bring a piece of true love and
> > humanity into this world."
> >
> > Shay didn't make it to another summer and died that winter, having
> > never forgotten being the hero and making his Father so happy and
> > coming home and seeing his Mother tearfully embrace her little hero of
> > the day!

One day your prince will come. Mine just took a wrong turn, got lost, and is too stubborn to ask for directions!!!

He holds me when I start to cry...makes me smile with just his eyes...shares my hopes, dreams, fears...wipes away all my tears...I love him without regret...I just haven’t found him yet

She can never fall for you if you're not there to catch her

Somewhere There's someone Who Dreams Of Your smile, And Finds In Your Presence That Life Is Worth While, so When You Are Lonely, Remember It's True: Somebody, Somewhere Is Thinking Of You!

No man is worth your tears and the only one who is, will never make you cry.

Two teardrops were floating down the river.  One teardrop said to the other "I’m the teardrop of a girl who loved a man and lost him.  Who are you?"..."I’m the teardrop of the man who regrets letting that girl go

Find a guy who calls you beautiful instead of hot, who calls you back when you hang up on him, who'll lay under the stars & listen to your heartbeat, or will stay awake just to watch you sleep... wait for the one who kisses your forehead, who wants to show you off to the world when you're in sweats, who holds your hand in front of his friends, who thinks you're just as pretty w/o make-up. One who's constantly reminding you of how much he cares & how lucky he is to have

To the world your just one person but to one person you could mean the world

 

 Ερώτηση 1 :

> >> Να θυμάσαι:
> >>
> >>
> >>
> >> 1. Υπάρχουν τουλάχιστον 2 άνθρωποι σ'αυτόν τον κόσμο που θα πέθαιναν
για
> >> σένα.
> >>
> >> 2. Τουλάχιστον 15 σ'αυτόν τον κόσμο σ'αγαπούν με κάποιο τρόπο.
> >>
> >> 3. Ο μόνος λόγος που κάποιος μπορεί να σε μισήσει είναι επειδή θα ήθελε
> >> να
> >> είναι σαν κι εσένα.
> >>
> >> 4. Ενα χαμόγελό σου μπορεί να φέρει ευτυχία ακόμα και σε κάποιον που
δεν
> >> σε
> >> συμπαθεί.
> >>
> >> 5. Κάθε βράδυ τουλάχιστον 1 άνθρωπος σε σκέφτεται πριν κοιμηθεί.
> >>
> >> 6. Είσαι ο κόσμος ολόκληρος για κάποιον.
> >>
> >> 7. Είσαι μοναδικός και ξεχωριστός άνθρωπος.
> >>
> >> 8. Κάποιος που μπορεί να μην τον ξέρεις καν, σε αγαπάει.
> >>
> >> 9. Ακόμα και όταν κάνεις το μεγαλύτερο λάθος, κάτι καλό βγαίνει από
αυτό
> >>
> >> 10. Οταν σκέφτεσαι οτι όλος ο κόσμος είναι εναντίον σου, ξαναρίξε μια
> >> ματιά
> >>
> >> 11. Πάντα να θυμάσαι τους επαίνους που δέχεσαι και να ξεχνάς τις
> >> προσβολές.
> >>
> >>
> >>
> >>
> >> και πάντα να θυμάσαι....όταν η ζωή σου δίνει λεμόνια, ζήτα τεκίλα και
> >> αλάτι
> >> ,
> >>
> >> και κάλεσέ με να έρθω!
> >>
> >> Οι καλοί φίλοι είναι σαν τα αστέρια........Δεν τους βλέπεις πάντα, αλλά
> >> ξέρεις οτι υπάρχουν.

"Τι ακριβώς θέλουν οι γυναίκες ;"

(Ακολουθεί ένα χαριτωμένο παραμυθάκι.) 
Μια μέρα, ύστερα από μία πολύ σκληρή μάχη ο βασιλιάς Αρθούρος πιάστηκε αιχμάλωτος και οδηγήθηκε στον άρχοντα ενός γειτονικού βασιλείου. Ο νικητής βασιλιάς, συγκινήθηκε από τη γενναιότητα και τον ενθουσιασμό του νεαρού Αρθούρου και του υποσχέθηκε να τον αφήσει ελεύθερο αν κατάφερνε να απαντήσει στο παρακάτω πολύ δύσκολο ερώτημα: 

"Τι ακριβώς θέλουν οι γυναίκες ;".

Ο Αρθούρος θα είχε στη διάθεσή του ένα χρόνο για να απαντήσει στο δύσκολο ερώτημα κι αν δεν κατάφερνε να βρει ικανοποιητική απάντηση, θα καταδικαζόταν σε θάνατο. Ένα τέτοιο πρόβλημα που θα έφερνε σε αμηχανία και τον πιο σοφό  άνθρωπο, φάνηκε στο νεαρό βασιλιά δυσεπίλυτο, έχοντας όμως ως εναλλακτική λύση μόνο το θάνατο, δέχτηκε την πρόκληση και επέστρεψε στο βασίλειό του. Από τη μέρα εκείνη άρχισε να ρωτάει τους πάντες. Την πριγκίπισσα, τις πόρνες, τους ιερείς, τις δεσποινίδες της αυλής και δε συμμαζεύεται, κανείς όμως δεν του έδωσε ικανοποιητική απάντηση. Αυτό που του συνέστησαν οι περισσότεροι ήταν να απευθυνθεί σε μια γριά μάγισσα που κατοικούσε στην περιοχή, η οποία σίγουρα θα ήξερε τη σωστή απάντηση, αλλά θα την έδινε έναντι πολύ ακριβού ανταλλάγματος καθώς ότι ήταν πασίγνωστη για τις υπέρογκες ανταμοιβές που απαιτούσε, όταν ζητούσαν τη γνώμη της. 

Ο χρόνος περνούσε μέχρι που έφτασε η τελευταία μέρα κι ο βασιλιάς Αρθούρος δεν είχε άλλη επιλογή από το να επισκεφτεί τη γριά μάγισσα και να συμβουλευτεί τη γνώμη της. Η γριά δέχτηκε να απαντήσει αλλά μόνο με τον όρο να πάρει για άνδρα της το Gawain, τον πιο γενναίο από τους Ιππότες της Στρογγυλής Τραπέζης και καλύτερο φίλο του βασιλιά Αρθούρου.!

 Η ιδέα προκάλεσε φρίκη στο βασιλιά. Η γριά είχε μια γαμψή καμπούρα, ήταν απαίσια, είχε μόνο ένα δόντι, βρώμαγε σα βόθρος, συχνά, δε, έκανε κάτι χυδαίους θορύβους. Δεν είχε συναντήσει ποτέ του ένα τόσο απωθητικό ον. Αρνήθηκε να πληρώσει. Δεν μπορούσε να καταδικάσει τον καλύτερο του φίλο να επωμισθεί για λογαριασμό του ένα τόσο δυσβάστακτο φορτίο.

Ο Gawain, πληροφορήθηκε την πρόταση της μάγισσας και ζήτησε ακρόαση από το βασιλιά λέγοντάς του ότι καμία θυσία δεν ήταν για αυτόν τόσο μεγάλη προκειμένου να γλιτώσει τη ζωή του Βασιλιά του και της Στρογγυλής Τραπέζης κι ότι ήταν πρόθυμος να δεχτεί τη γριά για γυναίκα του.

 Έτσι ανακοινώθηκε κι ο γάμος τους και η γριά απάντησε επιτέλους στο ερώτημα: 

"Αυτό που θέλει στην πραγματικότητα μια γυναίκα είναι να είναι αφέντης της ζωής της". 

Όλοι συμφώνησαν ότι από το στόμα της γριάς μάγισσας βγήκε μια πολύ μεγάλη αλήθεια κι ότι σίγουρα η ζωή του βασιλιά δεν διέτρεχε πλέον κανέναν απολύτως κίνδυνο. Όντως ο γείτονας βασιλιάς χάρισε στον Αρθούρο τη ζωή του και του εγγυήθηκε πλήρη ελευθερία.

 Τι έγινε όμως με τον Gawain και τη γριά μάγισσα;
Ο Αρθούρος διακατέχετο από ανάμικτα συναισθήματα ανακούφισης και αγωνίας ενώ ο Gawain συμπεριφερόταν όπως πάντα με ευγένεια και γενναιοφροσύνη. Η μάγισσα αντιθέτως επέδειξε τη χειρότερη συμπεριφορά. Έτρωγε με τα χέρια, ρευόταν, αεριζόταν κι έφερνε τους πάντες σε αμηχανία με τη συμπεριφορά της.

Την πρώτη νύχτα του γάμου ο Gawain ετοιμαζόταν να περάσει τη χειρότερη νύχτα της ζωής του, γενναίος όμως καθώς ήταν το πήρε απόφαση και εισήλθε στο συζυγικό δωμάτιο. Τότε διαπίστωσε πως τον περίμενε μια μεγάλη έκπληξη.

 Μπροστά στα μάτια του, στο συζυγικό κρεβάτι ήταν ξαπλωμένη ημίγυμνη, η ομορφότερη γυναίκα που είχε δει ποτέ του. Ο Gawain έμεινε έκθαμβος. Όταν ξαναβρήκε μετά από λίγα λεπτά τη μιλιά του, ρώτησε τη μάγισσα τι ακριβώς της είχε συμβεί.

Η μάγισσα του απάντησε πως ήταν πολύ γλυκός κι ευγενικός μαζί της, όταν είχε την απωθητική της μορφή και γι' αυτό θέλησε να του δείξει και την άλλη της μορφή, την όμορφη, κι ότι τη μέρα θα είχε τη μία και τη νύχτα την άλλη.

Τον ρώτησε, λοιπόν, ποια από τις δύο μορφές επιθυμούσε να έχει τη μέρα και ποια τη νύχτα.
Τι οδυνηρό δίλημμα! Ο Gawain μπήκε σε σκέψεις. Τι να ήταν καλύτερο; 

"Να έχει στο πλευρό του μια πανέμορφη γυναίκα τη μέρα, τότε που τον βλέπουν οι φίλοι του κι όλος ο κόσμος και μια κακάσχημη και απωθητική μπαμπόγρια τη νύχτα"
ή "να 'χει μια μπαμπόγρια τη μέρα και τη νύχτα να χαίρεται τη συντροφιά μιας τόσο πανέμορφης και γοητευτικής νεανίδος"; 

Εσείς τι θα διαλέγατε; Η τελική επιλογή του Gawain απέχει ένα κλικ στο παρακάτω κουμπί... 

...αλλά μην απαντήσετε αν δεν επιλέξετε τη δική σας απάντηση.

 

Απάντηση

Ο Gawain είπε στη μάγισσα ότι θα την άφηνε αυτή να επιλέξει για τον εαυτό της. Μόλις το άκουσε αυτό, η μάγισσα του χαμογέλασε και του ανακοίνωσε ότι θα ήταν όμορφη όλη τη μέρα κι όλη τη νύχτα επειδή τη σεβάστηκε και την άφησε να είναι αφέντης του εαυτού της. Και ζήσανε αυτοί καλά κι εμείς καλύτερα.

 

 Το ηθικό δίδαγμα της ιστορίας; Δεν έχει σημασία αν η γυναίκα σου είναι όμορφη ή άσχημη, αν είναι έξυπνη ή χαζή αφού....

 

...κατά βάθος είναι πάντα μια μάγισσα.!